
Την Τρίτη 14 Ιούλη απεργούμε όλες και όλοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο και συμμετέχουμε μαζικά στα απεργιακά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις. Δεκάδες ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία του Δημοσίου έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν σε 24ωρη απεργία. Διεκδικώντας να πάρει απόφαση και η ΑΔΕΔΥ, ενάντια στην προσπάθεια της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, να οργανώσει μία ακόμη επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους, με αφορμή την συνταγματική αναθεώρηση. Η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή, μέσα στον Ιούλιο να ψηφίσει για το ποια άρθρα θα πάνε για αναθεώρηση από την επόμενη Βουλή και ο Μητσοτάκης και η συμμορία του έχουν ήδη ανοίξει τα χαρτιά τους.
Θέλουν να προσθέσουν στο άρθρο 79 την φράση «ο προϋπολογισμός οφείλει να διασφαλίζει τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία», έτσι ώστε όλες οι διεκδικήσεις για κοινωνικές δαπάνες, να έρχονται αντιμέτωπες με αυτόν τον δημοσιονομικό «κόφτη». Οι αυξήσεις, η επιστροφή των δώρων, οι μαζικές προσλήψεις στα Νοσοκομεία, τα σχολεία, τους ΟΤΑ και σε όλο το Δημόσιο, δεν θα μπορούν πλέον να υλοποιηθούν με πρόσχημα ότι θα είναι πλέον «αντισυνταγματικές». Δεν ξεχνάμε ότι στη συνταγματική αναθεώρηση του 2001, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ψήφισαν να απαγορεύεται η μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, δηλαδή η μονιμοποίηση.
Θέλουν να αναθεωρήσουν το άρθρο 103 για να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Διεκδικούν να κατοχυρώσουν συνταγματικά την περιβόητη «αξιολόγηση» των δημοσίων υπαλλήλων και να τη συνδέσουν με την άρση της μονιμότητας. Η κυβέρνηση των «αρίστων», δηλαδή των ΟΠΕΚΕΠΕδων, της μίζας και των ιδιωτικοποιήσεων, θέλει να μπορεί να απολύει ελεύθερα και χωρίς κώλυμα κόσμο από το Δημόσιο, με πρόσχημα την αξιολόγηση, αφού πάρα τις διώξεις 2000 και πλέον εκπαιδευτικών, έχει κάνει «μια τρύπα στο νερό».
Θέλουν να αναθεωρήσουν το άρθρο 16 για να μπορέσουν να προχωρήσουν με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μετά την παταγώδη αποτυχία τους να παρακάμψουν το άρθρο 16, με τα ιδιωτικά κολλέγια που ήθελαν σε μια νύχτα να τα μετατρέψουν σε πανεπιστήμια. Θέλουν πλήρη παράδοση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην «αγορά», με τον κάθε Μασούτη να ανακηρύσσεται επίτιμος διδάκτορας και με τα παιδιά των φτωχών απέξω.
Για τον Μητσοτάκη η μάχη για την συνταγματική αναθεώρηση είναι κεντρική πρωτοβουλία μέσα στην προεκλογική περίοδο, και η ΝΔ θέλει να κάνει τις αντιδραστικές αλλαγές που προωθεί, μια από τις αιχμές της προεκλογικής της εκστρατείας. Ταυτόχρονα θέλει να στριμώξει την αντιπολίτευση, για «συναινετικές» προτάσεις. Αν η αναθεώρηση ενός άρθρου ψηφιστεί από 180 βουλευτές τώρα, τότε στη Βουλή που θα προκύψει μετά τις εκλογές χρειάζονται 151 ψήφοι για να οριστικοποιηθεί και το περιεχόμενο.
Όλες οι προτάσεις της ΝΔ για τη συνταγματική αναθεώρηση είναι στην ίδια αντιδραστική κατεύθυνση. Αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν συμμετείχαν στην διαδικασία του Μητσοτάκη και του Βορίδη, τώρα η «αναθεώρηση» θα ήταν και τυπικά νεκρή.
Γι’ αυτό η απεργία στις 14 Ιούλη είναι μια μάχη ενάντια στην κυβέρνηση αλλά και την συναινετική αντιπολίτευση. Για να επιβάλει το εργατικό κίνημα τα δικά του αιτήματα που έρχονται σε κατά μέτωπο σύγκρουση με όλες τις επιθέσεις που θέλει να «θωρακίσει» συνταγματικά η κυβέρνηση. Για να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας για αυξήσεις, επιστροφή των δώρων, προσλήψεις και μονιμοποιήσεις σε όλο το δημόσιο. Να βάλουν δημοσιονομικό κόφτη στους εξοπλισμούς και στα «δώρα» που δίνουν απλόχερα στους τραπεζίτες και τους καπιταλιστές.
Οργανώνουμε με όλες μας τις δυνάμεις την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 14 Ιούλη. Με γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, με επιτροπές αγώνα που οργανώνουν τον κάθε χώρο, εξασφαλίζουν την ενημέρωση, την κινητοποίηση, και την συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλες τις πόλεις όλων των συναδέλφων/φισσων.
Παίρνουμε έμπνευση από την απεργία στις 24/6 των εργαζόμενων στην Οικοδομή, τον Τουρισμό-Επισιτισμό και τα Τρόφιμα-Ποτά. Διεκδικούμε να συμμετέχουν στην απεργία στις 14 Ιούλη και τα Εργατικά Κέντρα και η ΓΣΕΕ, γατί αυτή η επίθεση της κυβέρνησης, αφορά όλη την εργατική τάξη, που θα πληρώσει τους «δημοσιονομικούς κόφτες» και την διάλυση των νοσοκομείων και σχολείων.
Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης
Νοσοκομεία
Πρώτον, λόγω του ψηφιακού μετασχηματισμού που έχει αρχίσει να εφαρμόζεται στο πλαίσιο μιας δήθεν αναβάθμισης των υπηρεσιών και διασύνδεσης όλο και περισσότερων νοσοκομείων και μονάδων Υγείας σε ένα πανελλαδικό σύστημα. Με συνέλευση του σωματείου μας, στάση εργασίας και κινητοποιήσεις στην διοίκηση έχουμε καταφέρει να τρενάρουμε την εφαρμογή του νέου ψηφιακού προγράμματος, ενώ συνεχίζουμε να διεκδικούμε να προηγηθεί η στελέχωση του νοσοκομείου με προσωπικό, υλικοτεχνικό εξοπλισμό αλλά και η τροποποίησή του ώστε να είναι λειτουργικό για μας και τους ασθενείς.
Δεύτερη μάχη που έχει ανοίξει, είναι η διεκδίκηση της ασφάλειάς μας. Μετά από περιστατικό βίας από εξεταζομενό απέναντι σε συνάδελφο ειδικευόμενο κάναμε συνέλευση ειδικευομένων και απαιτούμε να μην εφημερεύουμε σε επισφαλείς συνθήκες. Ζητάμε παραπάνω προσωπικό στις νοσηλευτικές βάρδιες των κλειστών τμημάτων, αναδιαμόρφωση του χώρου των επειγόντων, κατάργηση του καθημερινού εφημεριακού καθεστώτος του Αιγινητείου.
Πρέπει το επόμενο διάστημα να συνδέσουμε τις μάχες μας στο νοσοκομείο με τις κεντρικές πολιτικές μάχες και να κλιμακώσουμε με απεργίες. Η επικείμενη απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 14 Ιούλη ενάντια στην αναθεώρηση του συντάγματος είναι σταθμός που πρέπει να οργανώσουμε. Μπορούμε να πετάξουμε τα σχέδια τους στα σκουπίδια και να διαμορφώσουμε τη λειτουργία των νοσοκομείων μας βάση των αναγκών μας, προς όφελος της κοινωνίας μας.
Μυρτώ Μαργέλη,
ειδικευόμενη ψυχιατρικής στο Αιγινήτειο
Δήμοι
Η απεργία στις 14 Ιούλη ενοποιεί τα αιτήματα που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο κέντρο του κινήματος των εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα. Δηλαδή την επίθεση που δέχονται με την αναθεώρηση του συντάγματος για τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Ταυτόχρονα όμως και την αδιαφορία της κυβέρνησης απέναντι σε όλα τα πάγια αιτήματα της τελευταίας δεκαετίας, την επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού, αλλά και τις μόνιμες προσλήψεις και μονιμοποιήσεις.
Είναι ευκαιρία για το εργατικό κίνημα να διεκδικήσει και να κερδίσει πράγματα που τόσα χρόνια είναι παγωμένα. Οι κινητοποιήσεις της ΠΟΕ- ΟΤΑ τον προηγούμενο μήνα έδειξαν ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε αδύναμο σημείο. Ταυτόχρονα όμως αυτό που βλέπουμε είναι ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες αντί αυτή την ορμή του εργατικού κινήματος σε μια περίοδο που η κυβέρνηση είναι ευάλωτη να την κάνουν αγώνες για να διεκδικήσουμε και να πάρουμε πίσω όλα όσα μας έχουν κλέψει όλα αυτά τα χρόνια, κάνουν βήματα πίσω. Αυτό το είδαμε στους Δήμους και με την δεύτερη απειλή απεργίας που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η συνδιαλλαγή με την κυβέρνηση σήμανε ότι ένα μεγάλο ποσοστό συμβασιούχων και ειδικά συμβασιούχων με κοινωφελή προγράμματα δεν μονιμοποιείται. Η διάταξη που περνάει αυτές τις μέρες στη Βουλή σημαίνει ξαφνικός θάνατος και τους απολύει μέσα σε λίγες μέρες. Η ΠΟΕ- ΟΤΑ χρειάζεται να μπει στη μάχη της 14ης Ιούλη, να οργανώσει ακόμα βαθύτερα την απεργία και να πάμε για πολύ μεγαλύτερη μάχη μαζί με όλα τα κομμάτια του δημοσίου τομέα.
Κυριάκος Μπάνος,
συμβασιούχος εργαζόμενος στον Δήμο Αθήνας

