30 Μάη - Πανεργατική απεργία στα χέρια των εργατών

Ό,τι και να λένε οι “κοινωνικοί εταίροι”

30 Μάη
Πανεργατική απεργία στα χέρια των εργατών

Προπύλαια, 10.30πμ
 
Η μόνη “καθαρή” έξοδος από τα Μνημόνια είναι το ξήλωμά τους
 
Καµιά ιδιωτικοποίηση  
Συλλογικές συµβάσεις µε αυξήσεις
Μαζικές προσλήψεις, µόνιµη και σταθερή δουλειά
Λεφτά για τα ταµεία, όχι για τους τραπεζίτες και το χρέος
 

Στις 30 Μάη απεργούμε και διαδηλώνουμε πανεργατικά. Βάζουμε απεργιακό λουκέτο σε όλους τους χώρους δουλειάς και πλημμυρίζουμε τους δρόμους όλων των πόλεων. Κάνουμε τις 30 Μάη αφετηρία, για να ξεδιπλωθεί ένα δυνατό απεργιακό κίνημα που δεν θα αφήσει να περάσει «η ανάπτυξη» που ονειρεύονται κυβέρνηση αφεντικά και δανειστές, πάνω από τα δικαιώματα μας. 

Όλο και μεγαλύτερα κομμάτια εργαζόμενων καταλαβαίνουν πως οι υποσχέσεις ότι τον Αύγουστο βγαίνουμε από τα μνημόνια, η οικονομία θα μπει σε κατάσταση ομαλοποίησης και όλοι θα ζήσουμε καλύτερα, είναι παραμύθια. Ήδη οι εκπρόσωποι της τρόικας αδειάζουν τα όνειρα της κυβέρνησης, η μείωση του δυσβάσταχτου χρέους, παραπέμπεται στο μακρινό μέλλον, ενώ εκβιάζουν και απαιτούν σκληρή εποπτεία, δηλαδή στην συνέχιση της λιτότητας και των περικοπών. Η Αργεντινή που ήταν το πιο λαμπρό παράδειγμα τους, οδηγείται ξανά στα νύχια του ΔΝΤ και δείχνει το μέλλον για τον Τσίπρα.  

Η απεργία αυτή έρχεται σαν συνέχεια όλων των αγώνων που δώσαμε το προηγούμενο διάστημα. Τον Γενάρη  ενάντια στον αντιαπεργιακό νόμο της κυβέρνησης. Το Φλεβάρη και τον Μάρτη με τις κινητοποιήσεις σε σχολεία, νοσοκομεία και δήμους, για μαζικές προσλήψεις, και να μην απολυθεί κανένας συμβασιούχος. Είναι συνέχεια από την απεργία 25 Απρίλη όπου απέργησαν και διαδήλωσαν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ, οι εργάτες της Λάρκο, οι συνταξιούχοι, και οι εκπαιδευτικοί. Η απεργία στις 30 Μάη δίνει την ευκαιρία να κλιμακωθούν και να γενικευτούν οι αγώνες αυτοί, και η επιτυχία της θα ανοίξει την προοπτική να συνεχίσουμε απεργιακά και να ξηλώσουμε τα μνημόνια τους. 

Γιατί, η «ανάπτυξή» τους είναι με τσακισμένους μισθούς, με απολύσεις και ανεργία, με ιδιωτικοποιήσεις σε όλα τα κοινωνικά αγαθά και με χτύπημα των συνδικάτων. Είναι «ανάπτυξη» για τα αφεντικά και θυσίες για πολλά ακόμη χρόνια για τους εργάτες. Την ίδια ώρα στηρίζουν τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, διεκδικώντας ανταλλάγματα και κέρδη, οξύνοντας την σύγκρουση με τους καπιταλιστές της Τουρκίας, για το μοίρασμα της ΑΟΖ και των πετρελαίων, θυσιάζοντας δις ευρώ για φρεγάτες, F-16, νέους εξοπλισμούς και όχι για μισθούς, συντάξεις, σχολεία και νοσοκομεία.

Η απεργία μας στις 30 Μάη θα είναι ταυτόχρονα και μια απάντηση στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που αντί να οργανώσουν και να κλιμακώσουν τους αγώνες φτιάχνουν «κοινά πλαίσια αγώνα» με τα αφεντικά. Αντί να συντονίσουν τις μάχες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση δεν λένε κουβέντα για το ξεπούλημα των κοινωνικών αγαθών. Αντί να οργανώσουν απεργίες για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, μιλάνε για την επιχειρηματικότητα. Αντί για τα εργατικά συμφέροντα, μιλάνε για «ανταγωνιστικότητα της οικονομίας».  

Η επιτυχία της απεργίας στις 30 Μάη θα στείλει και το μήνυμα στις συνδικαλιστικές ηγεσίες ότι οι εργαζόμενοι δεν συμβιβάζονται με τα αφεντικά, την κυβέρνηση και τους δανειστές αλλά συνεχίζουν τον απεργιακό αγώνα για να ξηλώσουμε όλα τα μνημόνια. Γιατί η μόνη «καθαρή διέξοδος» από τα μνημόνια είναι το ολοκληρωτικό τους ξήλωμα. 

Γι’ αυτό χρειάζεται να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την οργάνωση της απεργίας. Με εξορμήσεις σε όλους τους χώρους δουλειάς, με επιτροπές αγώνα που θα πάρουν πάνω τους τη συζήτηση με τους συναδέλφους και θα οργανώσουν την περιφρούρηση και το κατέβασμα στην απεργιακή συγκέντρωση.  

Απέναντι στα ψέματα της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος οι εργαζόμενοι να προβάλουμε το δικό μας δρόμο, τη διαγραφή του χρέους. Να πάψουμε να πληρώνουμε δις. ευρώ κάθε χρόνο για να γεμίζουν τα σεντούκια των τραπεζιτών ντόπιων και Ευρωπαίων. Να συγκρουστούμε με το Ευρώ και την Ε.Ε. Να πάρουμε από τους εργοδότες τα εκατομμύρια που χρωστάνε και να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων.